İSYANIM VAR

İçinde yaşamalı insan sevgisini, nefretini, mutluluğunu, üzüntüsünü, öfkesini, sakinliğini, çılgınlığını içinde yaşamalı hissettiklerini.. Yada beklemeli önce ne kadar sürecek bu hissettiklerim diye.. Çünkü sen ne kadar çok gösterirsen karşındakine hissettiklerini o da zamanla o kadar çok bıkar senin hissettiklerinden.. İnsan oğlu bu doyumsuz, hep aç duyguya ne kadar çok verirsen o kadar çok alır hiç vermek istemez karşısındakine hislerini.. Yada tepkisiz davranır senin hissettiklerine; seviyorum dersin bakar öyle, “sinirden kuduruyorum” dersin “sakin ol” der sadece sanki o sakin ol deyince her şey geçiyormuş gibi.. Sürekli söylersen o an hissettiklerini belli bir süre sonra zaten anlamını yitirir hissettiklerin de.. Düşünsene sürekli sevgiline seni seviyorum dediğini belli bir süre sonra sadece güne başlarken günaydın gün biterken iyi geceler yanından ayrılırken hoşça kal telefonu kapatırken görüşürüz demek gibi olur.. Tüm verdiği duyguyu, anlamı kaybeder belli bir süre sonra.. Ama anı yaşamak diye bir şey var.. Yeni moda olan bir şey var.. Özellikle de gençlerde anı yaşamak diye bir şey.. Belki ben bu yüzden sürekli sevgilime onu sevdiğimi söylemek istiyorum ama sürekli söylersem bir anlamı olmayacak.. Eee hani anı yaşıyorduk noldu? Hahaha… Nereye yaşıyorsun kardeşim anı, kaç kişi vardır yarını düşünmeden geçiren, gelecek planı yapmayan yada kaç kişi vardır çok mutluyken bir kişinin söylediği sözle tüm mutluluğu gitmeyen kaç kişi vardır çok üzgünken sevdiği bir kişinin gelip ona sarılması sonucu gülümsemeyen kaç kişi vardır.. Belki ben üzüntümü yaşamak istiyorum sonuna kadar dibine kadar neden insanlar üzülmesin ister sevdiğinin, belki ben mutluluğumu yaşamak istiyorum dibine kadar neden seni sevmeyen seni mutsuz etmek için bir şey söyler yada ben neden kanarım beni sevmeyene neden onun amacına ulaşmasına izin veririm, anı yaşamaya noldu? Belki ben sevişmek istiyorum sevgilimle şehir merkezinde o anda o dakikada ama yapamıyorum anı yaşayamıyorum neden? Belki ben banka benim paramı çekti diye tepine tepine ağlamak istiyorum bankanın önünde ama yapamıyorum anı yaşayamıyorum neden? Belki ben kimseyi görmek istemiyorum yada kimseyle konuşmak istemiyorum nadasa bırakmak istiyorum kendimi yapamıyorum anı yaşamak nirvanaya ulaşmak istiyorum ama anı yaşayamıyorum neden? Bende anı yaşıyorum diyenlerden biriyim neden bunları yapamıyorum peki bende mi bir sorun var yoksa herkes bunu yapabiliyor da ben mi yapmıyorum yoksa anı yaşamak diye bir şey yok mu herkes birbirini mi kandırıyor? Kim verecek bana bu soruların cevabını peki?

Anı yaşamak da yalan karşındakine hissettiklerini anlatmak da yalan.. Ama kimse bunun farkında değil.. Peki neden ben farkındayım ve neden gecenin üçünde oturmuş bunları yazıyorum? Kendimi rahatlatmak için mi yoksa insanlara kendimi anlatabilmek için mi? Bilmiyorum…

Tek bildiğim içinde yaşayacaksın hissettiklerini ve anını..